Μάστιγα

Της μοναξιάς τα πέλματα
σε σκληροτράχηλους δρόμους
πετρώνουν

Την δυναμώνουν οι άνεμοι
τα σκουριασμένα καρφιά και
τα δικά τους
αιώνια ίχνη

Τίποτα πιο ανατριχιαστικό
από τους γνήσιους
μονολόγους
Μονόλογοι τρέλας ή λογικής
δεν έχει σημασία

Η Μάστιγα χτυπά
τους πονεμένους

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΗΤΑΝ ΚΑΤΙ ΠΟΛΥ ΚΑΚΟ (ΜΕΡΟΣ Β)

ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΗΤΑΝ ΚΑΤΙ ΠΟΛΥ ΚΑΚΟ (ΜΕΡΟΣ Γ)