Περιμέναμε για κάμποσο χρόνο μπροστά από την πόρτα. Δεν ήξερα τί περιμέναμε... Άλλωστε είμαι μόνο ένας γάτος... Ξαφνικά αυτός ο συριστικός ήχος ακούστηκε ξανά. Ε λοιπόν , άρχισα να τον μισώ αυτόν τον ήχο!Η πόρτα άνοιξε... <<Ο μπαμπάς μου. Τι να κάνω; Να πάω πάνω του, να μην πάω; Όχι δεν θα πάω.Άλλωστε αυτός με άφησε. Γιατί με άφησε ; Δεν πάω πουθενά. Εδώ θα μείνω!>> Παρά τις διχασμένες σκέψεις μου , εκείνος με πήρε στην αγκαλιά του κι άρχισε να με χαϊδεύει. Στο αυτοκίνητο βρισκόταν η μαμά φορώντας ένα ψάθινο καπέλο. Αν δεν ήμουν θυμωμένος θα το είχα φάει αυτό το καπέλο! Αλλά ήμουν θυμωμένος... Και μόνος. <<Σου είπα ότι θα γύριζα.>> Ναι , γύρισε αφού πρώτα είδα τον ήλιο να με αποχαιρετά τέσσερεις φορές! Επιστρέψαμε στην φωλιά μας. Οι...
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου